Tuesday, June 23, 2009

မြီးမိအမင္

ေအာ္...
ကိုယ့္မြီးရပ္႐ြာ ကိုယ့္ၿပည္႐ြာကို
စြန္႔ခြါလာရ ငါ့ဘဝဂါး
ႏွစ္လရက္တိ ၾကာခဗ်ာယ္...။

မေရာက္စြာၾကာ မြီးရပ္႐ြာနန္႔
မီြးသမိခင္ ေက်းဇူးသွ်င္ကို
ေအာက္မိတမ္းတ လြမ္းရရက္တိ
ရင္မွာမခ်ိ ခံစားမိပနာ
ဝမ္းနည္းလာေရ...။

အဝီးတနိန္ရာ ေရာက္နိန္ပါလည္း
မာတာမိခင္ က်န္းက်န္းမာမာ
ခ်မ္းခ်မ္းသာေအာင္
အမင္သားေခ် ဆုေတာင္းနိန္ေရ...။

ထို...အခ်ဘဝက
ထမင္းဘဲဆီဆုပ္ ဆီဆားဖုပ္နန္႔
အမင္ေကၽြးခ ယုယခစြာ
သားေခ်ရင္မွာ အတြက္ေပၚလာေဂ
အမင္ဝီးသားေခ် ငိုမိေရ...။

ၿမင့္မိုရ္ေတာင္ထက္ ၾကီးမားဂုဏ္ထူး
အမင့္ေက်းဇူးကို သားေခ်ရင္မွာ
ပီးဆပ္ခ်င္လည္း
မဆပ္ႏိုင္သိမ့္ေရ အမင့္သားေခ်ကို
အမင္ခြင့္လႊတ္ နားလည္ပါ...။

ေအာ္...အမင္..
အသက္ထက္ဆံုး ဘဝတုန္းေအာင္
အမင့္ရင္ခြင္ ခိုနားခ်င္လည္း
ဇာဘဝက ဇာရီစက္ေၾကာင့္
အမင့္ရင္ခြင့္နန္႔ ဝီးနိန္ရလဲ....။

အမင္...
ေနာက္ေနာင္ဘဝ လူၿဖစ္ရလည္း
ေနာက္ေနာင္ဘဝ ငွက္ၿဖစ္ရလည္း
ဇာဘဝမ်ဳိးမွာ ၿဖစ္ရၿဖစ္ရ
သားေခ်အခ်စ္ အမင္ရိပ္မွာ
ၿပန္ၿဖစ္ခ်င္ေရ
သားေခ်ဆႏၵ ၿပည့္ပါရစီ
ေတာင္းဆုဝီေရ....။

----------------------
ေက်ာက္႐ိုးသားေခ်
၇-၅-၂၀၀၉
9:43 pm

0 comments:

Post a Comment